Thayan bedtime stories

Εγκιβωτισμός

Λένε πως ο ουρανός είναι απλά ένας μεγάλος καθρέφτης, τα λένε ίσως οι κουτσοί, οι στραβοί και οι ανίκανοι, αυτοί που δεν έχουν καμιά θέση εδώ. Στις όχθες του ποταμού. Γιατι εδω ανηκουν αυτοί που ξέρουν ότι ο ουρανός είναι τώρα γκρίζος σαν το ατσάλι που είναι σπαρμένο στις δυο όχθες του ποταμού, αλλά ΚΑΤΆΡΑ, κόκκινος δεν θα γίνει ποτέ. Όσο αίμα και αν χυθεί. Αυτό όμως δεν το ξέρουν αυτοί που δεν είναι εδώ σήμερα. Στο πλάι του … Στο πλάι της…
Ηρεμία… κανείς δεν μιλάει, σαν να φοβούνται πως αν κάποιος μιλήσει θα ανάψει ο ίδιος την φωτιά της μάχης. Ακόμα και τα άλογα σαν να έχουν σωπασει, σαν και αυτά να ξέρουν πως η ώρα φτάνει.

- “ΑΝΔΡΕΕΕΕΣ!” Μια κραυγή σπάει την σιωπή.

Σάλπιγγες, χλιμιντρίσματα, προσευχές, γαβγίσματα διαταγών όλα σαν να φουντώνουν άξαφνα, η ώρα έφτασε.

View
Η Στεψη, Μερος Ι
  1. Year of the Wanderer (1338 DR)

“Η ώρα έφτασε πρέπει να βιαστούμε!” , η φωνή του νεαρού πρίγκιπας Ιμφρας του τέταρτου και κατά κόσμο πρίγκηπα Σιβαλριου ταράζεται από την βαριά του ανάσα. Τα τετρακόσια σκαλιά που σας οδήγησαν από τους στάβλους στο χολ του ανατολικού πύργου φαίνεται να μην ήταν πολλά μόνο για εσένα (random low constitution guy).

Μετά από δυο μέρες εξαντλητικής ιππασίας από την Λυραμπαρ έχετε φτάσει στην Φλεεερ, στα θερινά ανάκτορα των ηγεμόνων του Ιμποουλτουρ , στα οποία ο φίλος σας και μελλοντικός βασιλιάς σας Σιβαλριος θα χρηστή και επίσημα ως διάδοχος του θρόνου.

Η Φλεεερ είναι μια μικρή κάστρο πόλη φτιαγμένη αποκλειστικά για να παγιδεύσει/φυγαδεύει την Βασιλική οικογένεια του Ιμποουλτουρ τους καλοκαιρινούς μήνες από τον συνδυασμό της υγρασίας και της υψηλής θερμοκρασίας που κυριαρχούν στην Λυραμπαρ. Η θέση της ανάμεσα σε βορά και νότο του βασιλείου σε συνδυασμό με τα δροσιστικά αεράκια που δημιουργούνται στην σύνοδο της οροσειράς του Ερθφαστ με αυτήν του Ερθσπουρ και κατηφορίζουν στην Φλεεερ δικαιολογούν λένε κάποιοι το όνομα της.

Όπως πάντα βέβαια αυτοί που φιλολογούν πάνω στην ονομασία της Φλεεερ, κυρίως δευτεροκλασάτοι αυλικοί, αυλοκόλακες, ερωτύλοι και διάφοροι άλλοι φλύαροι έχουν ξεμείνει στην Λυραμπαρ και δεν έχουν καμιά θέση σε αυτό το μέρος του κόσμου όπου γεννιούνται και χρίζονται βασιλιάδες και διάδοχοι.

Ευτυχώς για εσάς ο Σιβαλριος, όπως σας επιτρέπει και προτρέπει να τον φωνάζετε όταν δεν είστε σε κοινή θέα, θέλησε να σας πάρει μαζί του σαν μια δικλείδα ασφαλείας απέναντι σε κάποιο σατανικό σχέδιο αν μια ντουζίνα από μια συλλογή παλατινών του Τορμ, του Τυρ και του Ιλματερ μαζί με κάποιους ιππότες των τιμών και τους συνοδούς τους δεν ήταν επαρκής.

Η μικρή αυτή πόλη στις αδύναμες πια ακτίνες του απογευματινού ηλίου μοιάζει σαν να βγήκε μόλις από την θάλασσα, δώρο του γκρίζο γαλανού γρανίτη της περιοχής. Αντίθετα με το εσωτερικό που μοιάζει κατασκευασμένο για καθαρά πολεμικούς σκοπούς. Στενοί διάδρομοι, κοντά ταβάνια και πόρτες από ατσάλι είναι η αρχιτεκτονική που κυριαρχεί μέσα στο ίδιο το παλάτι.

“Η Φλεεερ αν και δείχνει χαριτωμένη είναι κληρονομιά από τον Ιμφρα τον πρώτο. Αυτόν που τον έλεγαν όντως Ιμφρας… τον δύστυχο, χάχα. Αυτός είχε κατασκευάσει το πρώτο αυτό καστρί για να το χρησιμοποιεί σαν ορμητήριο στα κοντινά βουνά στους πολέμους με τα Ορκ, τα Γκομπλινς και άλλα. Λένε πως ο Ιμφρας ήταν σπουδαίος γιατί δεν ήταν περήφανος, ξέρετε εσείς ποιοι τα λένε αυτά…”

“Πάει να πει ότι όταν οι Γνολοι των Βουνών των έτρεψαν σε φυγή μπόρεσε να κρατήσει αρκετά ώστε να έρθουν ενισχύσεις από την Λυραμπαρ. Αν αυτό το κάστρο είχε φτιαχτεί μόνο για καλοπέραση και εντυπωσιασμό δεν θα κρατούσε ούτε μέρα.”

“Μάλλον ο πεθερός μου σας έχει αφήσει αρκετό καιρό χωρίς πόλεμο η με χαμηλούς φόρους ή και τα δυο Sir Frams!”

O Sir Frams ιππότης των τιμών και Μέγας Αποθηκάριος φαίνεται να είναι πολύ κοντά στον θάνατο. Ξάνθος, κοντός, χοντρός και φορτωμένος με την πιο επίσημη του πανοπλία δυσκολεύεται και να βαριανάσαινε μετά από τετρακόσια σκαλοπάτια αφού ξεσπάει σε γέλια. Βήχει, φτύνει και καταριέται την Σουν που τον γέρασε πρόωρα από την ζήλια της για την ομορφιά του.

Οι λοιποί ιππότες φαίνεται να δίνουν μεγαλύτερη σημασία στην απρεπή συμπεριφορά του Sir Frams παρά στον σαρκασμό του νεαρού πρίγκιπα. Ο Μέγας Παιδαγωγός και παλατινός του Ιλματερ, Kiroff παίρνει γρήγορα μια βαθιά ανάσα και ψιθυρίζει πιο δυνατά από ότι θα ήθελε στον νεαρό πρίγκιπα.

-“Πρίγκιπα μου αν ήσασταν πιο μετριοπαθείς και σοβαρός πόσα θα μπορούσατε να κάνετε, γίνεται άρχοντας της γλωσσάς σας και θα μπορείτε να αγγέλλεται την θεία ευγνωμοσύνη της Τριάδας, Θα έλεγε κάνεις με αυτά που λέτε ότι είστε κάποιος χαοτικός!”
-“Μην ανήσυχης καλέ μου Κίροφ, θα περάσω τις δοκιμασίες της Τριάδας και θα είμαι και πάλι άξιος να είμαι παλατινός”
-“Μα σκεφτήκατε αν ήταν μια δοκιμασία της ταπεινότητα σας!”
-“ Μα τα κρύα στήθια της Auril , πάντα τα δύσκολα μου βάζουν”
- “Όχι χυδαιολογήματα, πρίγκιπα!”
- “Αρκετά, κατήχηση μετά την τελετή”

Μετά από μια πορεία αρκετών δεκάδων μέτρων μέσα στα τούνελ που ονομάζουν διαδρόμους στην Φρεεελ φτάνετε στην κεντρική σάλα, περνώντας μέσα από μια σειρά φρουρών, αυλικών και διάφορων άλλων ενοχλητικών που μπροστά στην θέα του πρίγκιπα αλλά και της μεγάλης και βαρυσήμαντης κουστωδίας στριμώχνονται στις γωνίες για να περάσετε.

Η βαριά διακόσμηση της σάλας που εμφανίζεται μπροστά σας όταν ανοίγει η βαριά μεταλίκι πόρτα περιλαμβάνει έναν γερο ασχημομούρη με ελαφριά μεταλίκι πανοπλία από λάμες και ένα χονδροειδέστατο ξύλινο ραβδί, παχιά χαλιά που καλύπτουν όλο το πάτωμα, υφαντά που καλύπτουν τους τοίχους όπου αφήνουν κενό τα λάβαρα του βασιλείου και η μίση ντουζίνα πορτρέτα της βασιλικής οικογενείας, δυο μακρόστενα τραπέζια ικανά να χωρέσουν ολόκληρη την κουστωδία του πρίγκιπα και τους λοιπούς παρευρισκόμενους, 3 ξύλινους θρόνους έναν μεγάλο και δυο μικρότερους, έναν τεράστιο πολυέλαιο που φωτίζει κάθε σπιθαμή της σάλας, έναν βασιλιά (ο οποίος φοράει την κατάμαυρη κορώνα, των ηγεμόνων του Ιμποουλτουρ προς αποφυγή παρεξηγήσεων), μια βασίλισσα που ξεχωρίζει ως η μόνη ηλικιωμένη γυναίκα στην σάλα και έναν γελωτοποιό ο οποίος φαίνεται μόλις να τελειώνει την αφήγηση κάποιου αστείου και κουδουνίζει το κεφάλι του, προτρέποντας του παρευρισκόμενους να γελάσουν μαζί του.

Ο Γέρος, ασχημομούρης χτυπάει το ραβδί του τεσσάρες φορές ανακοινώνοντας:

-“ Ο πρίγκηπας Ιμφρας ο 4ος του Λυραμπαρ, Δούκας του Ιλμγοτς, Αντιναύαρχος του Βασιλικού στόλου και … επίτιμο μέλος του Τριαδικού συμβουλίου”

-“Πρίγκηπα Σιβαλριε, αν δεν ήσουν γαμπρός μου θα σε έστελνα να κυνηγάς τρολλς πάνω στα βουνά, τα ζυγούρια είναι κρύα αλλά ευτυχώς που έκρινα ότι δεν θα έπρεπε να περιμένω ούτε εσένα αλλά ούτε τους άχρηστους συμβούλους που σου έχω προμηθεύσει χωρίς φειδώ αφού δεν βλέπω να σε βελτιώνουν!”

Είναι τα πρώτα λόγια που ακούτε από τον απόλυτο μονάρχη του Ιμποουλτουρ, τον Βασιλέα Ριλιμπραρ. Έναν άνδρα με χαμηλό ανάστημα αλλά τεράστιους ώμους, γενειάδα που θα ζήλευε και ο Αι Βασίλης και μικρά πράσινα μάτια να κοσμούν το άτριχο κρανίο του.

- “Ληστές επιτέθηκαν στον δρόμο για την Λυραμπαρ στον Μέγα Παρατηρητή. Έπρεπε να τον ελευθερώσουμε πρώτα για να μπορεί να παραστεί στην τελετή. Ο ίδιος θα σας εξηγήσει τα παθήματα του Βασιλέα μου”.

Η απολογητική απάντηση του πρίγκιπα ακολουθείται από την λίστα τον καλεσμένων.

Ο Στιούαρτ στην συνέχεια ανακοινώνει και τους υπόλοιπους καλεσμένους, χτυπώντας το ραβδί του μια φορά για κάθε τίτλο που φέρει ο εκάστοτε καλεσμένος.

• Ο Μέγας αποθηκάριος, Sir Frams της Σαρσελ
• Ο Κίροφ της Λαμαχ, Μέλος του Τριαδικού συμβουλίου
• Ο Δούκας Οφρύος του Ντιλπουρ και Σύμβουλος του Στέμματος
• Ο Βαρόνος Χελθαρν του Λαβιγκερ και Σύμβουλος του Στέμματος
• Ο Μαρκήσιος Καρατς του Bay-town
• Η Δουκέσα Μαρτινίκα των υπερπόντιων κτήσεων
• Ο Ενγκαρθ της Λαμaχ, Σύμβουλος του Στέμματος, Πρώτος του Τριαδικού συμβουλίου και αφέντης της Χειμερίας του Velsywyrryn
• Ο Μέγας Σχολάριος Οθιρ Βελθραμ της Σουρλαγκολ
• Ο Μέγας Παρατηρητής Κοίρανος της Λυραμπαρ Muahaha

Παρευρισκόμενοι που είναι ήδη εκεί:
• Πριγκίπισσα Αλισάχνη
• Πριγκίπισσα Πατρίτσια
• Πριγκίπισσα Παραλή
• Βασίλισσα Ντέλμπρικ

Ο πρίγκιπας πλησιάζει και γονατίζει ενώ η συνομιλία χάνετε μέσα στην φασαρία της εισόδου της κουστωδίας, τις ανακοινώσεις και τους χαιρετισμούς. Σύντομα ο βασιλέας Ριλιμπραρ θα κάνει ένα νεύμα απομάκρυνσης και απαξίωσης στον πρίγκιπα.

—“Φέρτε τον κοντό να μου πει τι έγινε” διατάζει ο βασιλέας. “Τον εμπιστεύομαι περισσότερο από κάποιον που η κόρη μου θα παντρευτεί χωρίς αντιρρησία!”

Ο κοντός, είναι ένα γέρικο χαφλινγκ, τυπικό του είδους του και της γενιάς των Μπραμπλφουτ. Με σβέλτα βήματα υποβοηθούμενος από μια ξύλινη γκλίτσα πλησιάζει τον θρόνο και γονατίζει με τα δυο πόδια προς δυσαρέσκεια πολλών, ενώ ο η Βασίλισσα Ντέλμπρικ σπεύδει να σαρκαστή πως:

—“Κρίμα που ο Τυρ και ο Ιλματερ δεν σαν χάρισε και ένα τρίτο πόδι να το λυγίσετε και αυτό Μέγα Παρατηρητή! Ένα είναι αρκετό”.

Ο γέρος κάπως βαριεστημένα και αμήχανα στηρίζεται στο ένα του πόδι και εξιστορεί μια απαγωγή ληστών σαν όλες όσες έχετε ακούσει μέχρι τώρα. Οι ληστές φαίνεται ήταν μεν έξυπνοι στο να διαλέξουν έναν τόσο εύκολο στόχο σαν τον γέρο Μπραμπφουτ , οποίος ως Μέγας Παρατηρητής θα μπορούσε να αποφέρει μια καλή μπάζα. Αλλά άτυχοι, γιατί η στιγμή που διάλεξαν ήταν λίγη ώρα πριν η κουστωδία του Πρίγκιπα φθάσει στην οικία των Μπραμπλφουτ. Ακόμα πιο άτυχοι γιατί τόσοι σημαντικοί και ισχυροί άνδρες του βασιλείου δεν θα ασχολούνταν με την απαγωγή ενός χαφλινγκ σε διαφορετική περίπτωση.

Ο Βασιλέας Ριλιμπραρ φαίνεται ικανοποιημένος από την ιστορία του χαφλινγκ και έτσι γνέφει για ακόμα μια φορά με το χαρακτηριστικό τρόπο που καταδεικνύει απομάκρυνση και απαξίωση.

Λίγες στιγμές αργότερα ο σαν να έχει δοθεί μια βουβή διαταγή ένας από τους αυλικούς πλησιάζει τον πρίγκιπα με την μοβ κάπα της διαδοχής την οποία περνάει στους ώμους του Σιβαλριου. Ο Βασιλέας Ριλιμπραρ ξεροβήχει :
“Ας αρχίσει η τελετή της διάδοχης”

Δυο σάλπιγγες ηχούν από τον ανατολικό και δυτικό πύργο λίγες στιγμές αργότερα. Οι παρευρισκόμενοι μοιράζονται αριστερά και δεξιά του θρόνου δημιουργώντας έναν διάδρομο για τον νεαρό πρίγκιπα και ο Μέγας Σχολάριος Οθιιρ Βελθραμ υπενθυμίζει το πρωτόκολλο στους καλεσμένους.

Το μοβ μαξιλάρι αγκαλιάζει την χρυσή ράβδο του στέμματος την οποία αποχωρίζεται ο Βασιλέας όταν ορίζει διάδοχο. Ο Πρίγκηπας κάνει μερικά βήματα προς αυτήν και τον ίδιο τον θρόνο και γονατίζοντας παρακαλεί να του δοθεί η μεγάλη αυτή τιμή εξιστορώντας τα κατορθώματα του και τις μελλοντικές του υποσχέσεις προς το βασίλειο.

Η αναμονή μέχρι την απάντηση του Βασιλέα, μοιάζει πολύς χρόνος. Ίσως να είναι μια νεκρική ησυχία και ένας φόβος αν για κάποιο λόγο ο Βασιλέας άλλαζε γνώμη τελευταία στιγμή. Κάποιες καχύποπτες ματιές καλύπτουν την αίθουσα, ματιές που φοβούνται πως μετά από τριάντα χρονιά άκαρπων προσπαθειών για διάδοχο τώρα που ο Ιμφρας ο 4ος θα αναλάβει τον θρόνο από τον θυληκοκαρπο Βασιλέα Ριλιμπραρ ένας δολοφόνος θα οδηγήσει το βασίλειο σε νέες περιπέτειες.

- “Εγώ ο Φεδορ Ριλιμπραρ , Απόλυτος Μονάρχης του Ιμποουλτουρ ορίζω σήμερα, την τριακοστή πρώτη μέρα της Ηλίασης, του έτους των Περιπατητών , ορίζω τον Πρίγκιπα Ιμφρα τον τέταρτο, που φέρει το κοινό όνομα Σιβαλριος εφεξής σε Πρίγκιπα του Στέμματος”

-“Κράτα αυτό για την ώρα και κοιτά μην το χάσεις πρίγκιπα γιατί θα το χρειαστείς για να πάρεις τα υπόλοιπα από το κουφάρι μου” συμπληρώνει και παραδίδει ευλαβικά την χρυσή ράβδο του στέμματος.

-“Ας το γιορτάσουμε!”

Γέλια χαρές και σφιχτές αγκαλιές με φιλικά χτυπήματα στην πλάτη του πρίγκιπα ακολουθούν… αν και κάποιοι λένε ότι πριν περάσει ένα φεγγάρι συχνά γίνονται μαχαιριές. Το τσιμπούσι αρχίζει, με τον βασιλιά Ριλιμπραρ να κάθετε αναπαυτικά και αυτάρεσκα στον θρόνο του, σαν ακόμα και αυτή η τελετή διαδοχής να είναι ένας τρόπος να σαρκαστή τον διάδοχό με την ματιά του να εκφράζει την απαξίωση του για την χαρά του πρίγκιπα.

Οι καλεσμένοι σπεύδουν να συγχαρούν τον διάδοχο, αφού πρώτα λάβει τους χαιρετισμούς της Βασιλικής οικογενείας, με πρώτο τον Sir Frams.

-“Τα κατάφερες ρε! Μπράβο”

- “Έχεις καιρό να διορθώσεις τους τρόπους σου Sir Frams μέχρι να γίνω Βασιλιάς!” απαντάει γελώντας ο πρίγκιπας.

Το κρασί, οι αγριόχοιροι, τα αρνιά και οι μόσχοι γεμίζουν τα τραπέζια, το κρασί ρέει άφθονο και μόνο οι θρησκευόμενοι αρκούνται σε τρία ποτήρια, αναγκασμένοι από το πρωτόκολλο όπως σας λέει και γνέφει ο Μέγας Σχολάριος.

View
Η Στεψη, Μερος ΙΙ

Ψιθυροι γεμιζουν την τραπεζα σαν συνοδευτικο που ταιριαζει με ολα τα γευματα.

• Η κόρη του Βασιλέα και σύζυγος του Πρίγκιπα , Συμπραλ γλίτωσε από βέβαιο θάνατο όταν μόλις πριν λίγες μέρες το καράβι που την μετέφερε από την Σαρσαλ στην Λυραμπαρ χτυπήθηκε από μια περίεργη τοπική κακοκαιρία. Μονό οι μαγικές της ικανότητες λένε πως την γλίτωσαν.

• Ο γάμος του νεαρού βασιλικού ζεύγους λένε πως είναι αυστηρά γάμος ανάγκης για το στέμμα.

• Ο Βασιλέας έχει ορίσει πως μετά τον θάνατο του το βασίλειο θα διοικητικά από ένα συμβούλιο ευγενών για όλη την διάρκεια του διάδοχου του.

Οι ώρες περνάνε ευχάριστα και όλοι φαίνεται να γιορτάζουν με την ψυχή τους την διαδοχή, ίσως κάποιοι πιο συγκρατημένα αλλά έστω για λίγο, για τόσο λίγο… όλοι πιστεύουν ότι το βασίλειο θα περάσει μετά από σχεδόν έναν αιώνα την πρώτη ομαλή διάδοχη του θρόνου.

Η βαριά μεταλίκι πόρτα κλείνει σαν να σημαίνει το τέλος της εσπερίδας. Θα ήταν μια σχεδόν τελεία βραδιά αν ο ιππότης που στεκόταν διπλά στην πριγκίπισσα Αλισάχνη δεν την αποκεφάλιζε τόσο βάναυσα.

Αυτό και η ανυπέρβλητη επιθυμία που έχεις … για να λουστείς στο αίμα των ομογυρων!

View
Η Στεψη, Μερος ΙΙΙ

Το ευχάριστο βέβαια είναι ότι δεν είστε μόνοι σας, σχεδόν όλοι έχουν μια παρόμοια επιθυμία, κάποιοι μάλιστα για εσάς! Επικρατεί το απόλυτο χάος, το αίμα χύνεται σαν κρασί από τα πεσμένα κρασοπότηρα και η φλόγα της τρέλας είναι μεγάλη σαν την πυρκαγιά που εξαπλώνεται αργά αργά, από χαλί σε χαλί και από εκεί σε καρέκλες και στα υφαντά που καλύπτουν τους τοίχους… και ίσως το πιο τρομακτικό από ’λα είναι ότι οποίος και αν είναι αυτός που καταράστηκε με τρελά αυτή την σάλα, δεν έχει γίνει ακόμα αντιληπτός.

Ο μόνος που αντιστέκεται σε αυτήν την νέα τροπή που παίρνει ο εορτασμός της διάδοχης φαίνεται να είναι ο Ενγκαρθ της Λαμαχ ο οποίος μέσα στην πάλη φαίνεται τα μάτια του να παίρνουν ένα χρυσαφί χρώμα και η ματιά του να ψάχνει … ίσως και ο βασιλιάς, αν και ίσως αν σταματήσουν οι 3 ιππότες να προσπαθούν να τον πνίξουν να δείξει και αυτός τις προθέσεις του!

“Καταραμένε εσύ προκαλείς αυτήν την μαγεία της τρέλας” Ουρλιάζει προς το γέρικο χαφλινγκ που φαίνεται να προσπαθεί να μασουλήσει το σιδερόφραχτο πόδι ενός ιππότη ο Ενγκαρθ.

Το γέρικο χαφλινγκ φαίνεται με μια αφύσικη δύναμη να σπρώχνει μακριά τον ιππότη με αρκετή φόρα ώστε να τον σπάσει σαν θρύψαλο πάνω στον τοίχο.

“Σε συγχαίρω για την ικανότητα σου Ενγκαρθ της Λαμαχ, θα σε θυμάμαι ως έναν άξιο αλλά δυστυχώς αδύναμο αντίπαλο” λέει με μια απαλή φωνή το γέρικο χαφλινγκ και τα ματιά του περνούν το χρώμα της φωτιάς και αναφλέγονται.

Ο Παλατίνος του Τυρ την επόμενη στιγμή γίνεται χίλια κομμάτια τα οποία εκτοξεύονται σαν ένας εμετός αίματος μέσα από την πανοπλία του, που σκάει σχεδόν άδεια πάνω στο κατακόκκινο πια χαλί.

Το γέρικο χαφλινγκ με απλές άλλα σβέλτες κινήσεις, χωρίς πια την μαγκούρα του πλησιάζει τον νεκρό βασιλέα και με μια σχεδόν τελετουργική κίνηση του αφαιρεί την κορώνα. Με αντίστοιχες κινήσεις πλησιάζει τον αιμόφυρτο Σιβαλριο βρισκοντας στον δρομο του τον τελευταιο ζωντανο Ιπποτη. Μια κινηση του καρπου του εμφανιζει ενα μεταλικο μαστιγιο που φλεγομενο αγγαλιαζει τον λαιμο του Ιπποτη πριν τον ξεκωλησει για παντα απο τους ομους του και σηκώνει τον Πριγκηπα από τα μαλλιά σαν μαριονέτα.

Ένα ψέλλισμα σε κάποια αναμφίβολα ανίερη λαλιά αργότερα δημιουργεί μια ιριδίζουσα πορφυρή δύνη στο χαλί, μέσα από την οποία παίρνει σάρκα και οστά ένα λυκόμορφο τέρας με φριχτά χαρακτηριστικά και εντυπωσιακά αυχμηρά νυχιά.

Το γέρικο χαφλινγκ φαίνεται να δίνει ένα σάλτο και να εξαφανίζεται μέσα στην δίνη αφήνοντας πίσω μόνο το τέρας που ξεκινάει σιγά σιγά να κατατρώει τις σάρκες του Βασιλέα.

View

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.